SÜBLİM.

Çizim:ZİN. Bu şiir için.

SÜBLİM.
Biliyorum, uyuyorsun şimdi, üstünde pembe desem değil, üstümde saydamları bulandıran, sütünde ince bir beyaz gibi annemin, üstünde ağır bir koku,
bende de sıkışmış bir kaç korku var.
Biliyorum. Rüyanda beni gömüyorsun.
O bilmediğin, o unuttuğun, o saydığınım ben..
Bil o ayakları buz kesmiş! etinde ve suretinde eş dağılmış irem, ağlayan bir nar. Yâda kesilmiş bir göz gibi, tane tane dökül-sen. Evet, Sen...
Sen; Arzı morfin, talebi kriz içeren
Saçaklara es olmuş, alçaklara dokunmuşsun sen.
Yine de gel, gel de yine çakılsın taşlar,
Çekilsin damarlar, çizilsin dokum.
Uf beni,
Taş bura kalmasın, yansın bu divan, yansın cümlem, bi seni yaksın dilim ve devrilsin ünlem İ
Yine de gel sen. Sen gel de yine anlamasın el âlem.
07:03