efsundu!

pınar’dan…
efsundu!
güneşmi yüzüne düştü, senmi güneşe vurdun bilemedim...
iremdi, gülistandı o, o yer senin dokunduğundu.
Geceler olurdu, geceler boyuydun, geceler en çok gittiğinde uzundu
Bilmem, kaç çeşit manzara olurdun? Kaç taneydik
saymadım,
Saymadım ertende ihtimallerin dehşet veren sonsuzluğunu
Seni fani sanmadım hiç, ellerimden hatırlarsın,
Güneş gibisin Efsun, anlamazsın!
gölgem kocaman olur, şahikamsın.

İkamesi olmayandı, ellerindi onlar…
İki özerk devlettiler sanki, kalkanımdı, kanadımdı,
kahramanımdılar...
Saten gibi bir tendi o, bütünüyle kavradım.
Kopmamış çiçek gibi kokardın,
Kendin gibi kokardın,
Kokladım, fikrime yayıldın…
Gelişin zamansız olmuştu, biliyorsun.
gidişin...
Gidişin zamanı dondurdu Efsun.
Elin olmayınca avcum ne yapsın!

Ellerimle bile tuttum inanmazsın, kaç çeşit hüzün gördüm!
Adındaki berekete düştüm, tutarsın sandım, o'sun sandım,
oydun.
En hünerli yerlerine dokundum, gözlerimle dokundum,
Soluğundu o, nefesini soludum.
Usanmadım, uslanmadım, adını koşturdum aklımda,
Bıkmadım ardında bin çeşidini görmeyi korkunun,
Gözümün feri aktı Efsun!
Kupkuruyum.

Görkemini geveliyorum şimdi yalnız dudaklarımda
Beni terkediyorsun çünkü ben aşağılık bir kiralık katildim
Ben bir kiralık katilim ve kendimi öldürmeliyim, çünkü beni terk ettin.
Tümüydün, atlasımdı o, her yanıydı pusulamın
Huşu ile devrildin omzuma…
Tarifsiz bir huzur bahşettin…
Bense zenci bir mülteciydim ve kendimi sana zerk ettim...
Ellerin iki özerk devletti Efsun.
Ben o kıtadan nefyedildim!
01:30:36