Umudu Bir Renkle Karıştırıyorum Hala
‘‘Tom Waits bunu nerden bilsin?’’
Umudu Bir Renkle Karıştırıyorum Hala
Tuzunu kıyıya vurmuş bir deniz tasarladım ikimiz için
Adının ölümsüz olduğu bir kara parçasında.
Henüz açken hepimiz,
Ölmeye de çok var sanarak,
Kaybetmekten çekinmeden kapatıyoruz perdeleri,
Tercümesiz şarkılara sığınıyoruz…
Bu yalnızca bizim suçumuz.
Usturada küçülüyor bir kadının sureti
Yüzümün kanaması bundan…
Kadının adımları sert bir dille uyarıyor beni
Gerisi üstüme sinen korkusundan sanılıyor …
İçimde falezler var sesinin binbirtürlü şiddetiyle vurduğu.
İçimde teninin yoğunluğu var
Günümüz nehirleri durgun..
Gecenin çocukları korkusuz oysa.
Yine aynı arktan boşalıyor sonsuzluk.
Aşkın içinde bir çok sıvı var!
.
..
Uçurtmamın kuyruğuna saçlarını takmak şimdi…
Kopardığın renklerin esaretiyle,
Ipıslak yaşamak seni!
3 Kişi İşitmiş:
ruha yakın bir yazı..
aynur ablaya,hepimiz modern zamanların kölesiyiz demişsin.
gecenin 5inde eve geldim gene.ilk gözüme çarpan sözdü.
ah bu modern zamanlar demek istemiyorum aslında.yeterince açık olduğuiçin üzerine düşünülesi değil ama, her zaman akılda kalası bi söz.çarpıcı.
çarpılmaya ihtiyacım vardı.sağol.
''Henüz açken hepimiz,
Ölmeye de çok var sanarak,
Kaybetmekten çekinmeden kapatıyoruz perdeleri,
Tercümesiz şarkılara sığınıyoruz…''
bu şiirin çok başka...
çok ilham verici benim için
Yorum Gönder